نقشه چین برای خاورمیانه چیست؟

اکنون مذاکرات وین در وزارت امور خارجه دولت سیزدهم در حال پیگیری است، اما هنوز هم سوالاتی در رابطه با سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین وجود دارد و پاسخها به آنها نشان میدهد که روابط دیپلماتیک این دو کشور نه تنها در حوزه داخلی باعث بهبود اقتصادی میشود، بلکه به تسهیل روابط ایران با دیگر کشورهای اروپایی نیز کمک میکند. «ژائو لیجیان» سخنگوی وزارت خارجه چین در کنفرانس خبری امروز (۸ فوریه) خود در پاسخ به سوالی در خصوص مذاکرات وین و ازسرگیری دور هشتم از امروز سهشنبه گفت: مذاکرات برای احیای پایبندی به برجام وارد مرحله مهمی شده است. با این حال فارغ از تمامی منافعی که این سفر ها برای چین به ارمغان آورد اثرات منفی متعددی نیز دامنگیر این کشور شد. در این نشست رییس کمیسیون سیاست خارجی کنگره خلق چین نیز با قدردانی از جمهوری اسلامی ایران گفت: همانطور که شما اشاره کردید روابط راهبردی ایران و چین دستاورد بسیار خوب سفر شی جین پینگ رییس جمهور چین به ایران بود. وانگ اعلام کرد که «آقای بن فرحان اولین وزیر خارجه ای است که در سال جدید وارد چین می شود، سفر شما نشان دهنده مشارکت استراتژیک جامع چین و عربستان سعودی است و جایگاه عربستان سعودی به عنوان بزرگترین شریک تجاری و منبع واردات نفت خام چین از خاورمیانه است».

چین دارای بزرگترین اقتصاد جهان بوده و قرار است جاده ابریشم را بازسازی کند که در این راستا ایران محوریترین کشور در این جاده محسوب میشود. اندونزی، به عنوان بزرگترین کشور مسلمان دنیا، غیر ممکن است که ازآن سیاست های آمریکا، که نیت خصمانه در قبال کشورهای مسلمان دارند، حمایت نماید. سیاست خارجه ایران چه به لحاظ امنیتی و چه سیاسی با سازمان شانگهای مقارن است و این موضوع مسیر اقتصاد غیرنفتی را برای ما هموارتر میکند. چین یکی از کشورهای تأثیرگذار در منطقه و دارای اهمیت استراتژیک به لحاظ اقتصادی است. با توجه به اینکه سیاست خارجه ایران به ویژه در شرایط تحریم، چند جانبه گرایی است و از آن جایی که ایجاد شرایط دور زدن تحریم و توسعه صادرات در این تفاهم نامه وجود دارد، میتواند یک نقشه راه مناسب برای کشور باشد. سیاست خارجی پکن امروز به عنوان روابط استراتژیک با کشورهای همسایه و ابرقدرت های جهان به منظور تلاش برای منافع ملی چین و ایجاد یک فضای مناسب برای توسعه داخلی این کشور به منظور رقابت دائمی در جهان در طولانی مدت خلاصه می شود. مقدمه – نویسنده در قسمت اول مقاله به راهبرد (احتمالی) اقتصادی چین به منظور سیطره بر آسیا، تغییر احتمالی ژئوپلیتیک ناشی از آن، منابع داخلی (احتمالی) و خارجی تامین انرژی چین، و مهار چین از طریق قطع ( و یا حداقل محدود سازی) ورود نفت خلیج فارس به منظور به خطر انداختن امنیت انرژی این کشور پرداخت و در این قسمت نقش هند و اندونزی برای اجرای طرح مذکور را مورد تحلیل قرار می دهد.

ژاپن که حمایت از صنایع داخلی را بهعنوان هدف اصلی دنبال میکند، از چنان اقتصاد قویای برخوردار است که احتمالاً موانع تازهی بازرگانی ایالاتمتحده را تحمل خواهد کرد. در این راستا ایران، چین و روسیه سه کشور و یا مثلث موسوم به «چار» از سوی ایالات متحده آمریکا و غرب مورد تحریم اقتصادی قرار دارند که چین و روسیه شرایط مشابهی داشته و نزدیک شدن ایران به این دو کشور منجر به ایجاد جبهه مشترک اقتصادی در برابر ایالات متحده آمریکا میشود تا از تأثیر تحریمهای اقتصادی علیه سه کشور بکاهد. اهمیت راهبردی اندونزی بر سه پایه کلیدی استوار است. ایالات متحده – علاوه بر برنامه قوی کمکهای نظامی، که با نظر به بنیه مالی ضعیف اندونزی، باید با کمک مالی همراه باشد – می بایست از برنامه توسعه اقتصادی بزرگی در 3 منطقه مهم و راهبردی زیر حمایت کند. همچنین ما بایستی تمام منابع خود را بسیج و کمک بیشتری از افراد، تجار و توانمندان دریافت کنیم.

آمریکا می تواند به این کشور از طرق ذیل کمک نماید. به گزارش خبرنگار ایمنا، ابتدای زمان اعمال سیاست فشار حداکثری ایالات متحده آمریکا علیه ایران، بعد از خروج این کشور از برجام در سال ۲۰۱۸، با جنگ تجاری با چین همزمان شد. از آن جایی که روسیه و چین عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل هستند، همکاری سه کشور ایران، چین و روسیه میتواند به کاهش فشار ایالات متحده آمریکا علیه ایران منجر شود. دشمنی آمریکا با ملت ایران در دوران پس از پیروزی انقلاب را میتوان به سه مرحله تقسیم کرد؛ اگرچه این مراحل بسیار شبیه به هم هستند. به گزارش اکوایران، در شرایطی که سیاست امریکا مبنی بر خروج از خاورمیانه بسیاری از تحلیلگران را بر آن داشته تا ادعا کنند خلا ناشی از این مسئله موجب شکل گرفتن «بازی بزرگ» جدید قدرتها در این منطقه میشود، برخی دیگر از آگاهان به مسائل منطقهای باور دارند آینده این منطقه الزاما صحنه چنین رقابتی نخواهد بود. اگر چنین نکنید با شوکی که قابل کنترل نیست مواجه خواهید شد. 1. تسلط(جغرافیایی) اندونزی بر تنگه های مالاکا، سوندا، و لامبوک، این توان را به اندونزی می دهد تا بر مسیر ارتباطی شرق اقیانوس هند و شرق آسیا کنترل داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید