سیاست جدید جمعیتی در چین؛ حمایت از سه فرزندی

فوریت این طرح به حدی بود که باید به محض آماده شدن رهبری سیاسی پس از مرگ رئیس”مائو زدونگ” اتفاق می افتاد. این تلاش ها توسط سیستم تحقیقاتی كشاورزی كشور، عمدتاً برای تولید بازده بالاتر و پس از سال ۲۰۰۰، برای كنترل كیفیت محصولات کشاورزی ارائه شده است. به سرعت در ساخت خودرو در حال پيشرفت است. طی شش سال اول اصلاحات (۸۴-۷۸) ، نرخ رشد سالانه تولید ناخالص تولید تقریباً سه برابر و به ۷٫۱ درصد رسید. در ژانویه ی سال 1924 حزب ملی چین نخستین کنفرانس ملی چین را در گوانگجو برگزار کرد. بلکه آنها را حفظ کرده و بر ادامه مسیر سوسیالیستی با ویژگی های چین پافشاری خواهد کرد. کتاب های درسی مدرن در دوره های دانشگاه تصویب شد. در واقع، چین به معنای واقعی کلمه یک کتاب درسی کامل و نمونه از رشد صادرات است. در سال ۱۹۸۹، هفدهمین صادر کننده بزرگ جهان شد.در این دوره سهم آن از تجارت جهانی تقریباً دو برابر شده است. فرضیه این مقاله بر این است که در استمرار سیاست خارجی مسالمت آمیز چین از اوایل قرن بیست و یکم، دستیابی به توسعه اقتصادی، عامل اصلی شکل دهنده سیاست خارجی چین بوده است و در این راستا مؤلفه هایی نظیر در اولویت قرار گرفتن توسعه اقتصادی و گذار از اقتصاد متمرکز به اقتصاد آزاد، لزوم گسترش روابط اقتصادی و تجاری با کشورها، ضرورت جذب سرمایه خارجی، افزایش سرمایه گذاری خارجی و تضمین عرضه انرژی و تأمین امنیت آن، که در مجموع وابستگی چین به اقتصاد جهانی را موجب شده است، از تأثیرگذاری بیشتری برخوردار بوده است.

شهر شانگهای یکی از بزرگترین شهرهای چین نیز با جمعیتی در حدود 22 میلیون نفر که 14 میلیون جمعیت آن ثبت شده است با چالش سالخوردگی به صورت جدی روبرو است و در واقع 20 درصد جمعیت شانگهای به سوی سالخوردگی پیش میرود. چین یکی از سریعترین رشد اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ را تجربه کرد. یکی از مهمترین نمونههای توسعه روابط چین در غرب آسیا، همکاری در چرخه سوخت هستهای عربستان در سال گذشته بوده که سازمانهای اطلاعاتی آمریکا در گزارشی پرده از آن برداشتند. با توجه به این چهار دلیل، اصلاحات اقتصادی در سال ۱۹۷۸ اجتناب ناپذیر بود. اصلاحات اقتصادی چین در سال ۱۹۷۸ نمونه ای از امکان پیش بینی تغییرات اساسی اجتماعی با بررسی شرایط غالب است. بیشتر افراد سالمند در شانگهای در خانهها هستند و بسیاری از آنها حتی دسترسی به غذای کافی نیز ندارند و بنیاد سالخوردگان در همین ارتباط برنامههایی را برای ارائه کمک به آنها در نظر گرفته است که در تمام مناطق شانگهای گسترش خواهد یافت و این برنامه ۳۶۰ هزار نفر را تحت پوشش قرار خواهد داد. در سال ۱۹۷۸، چین در رتبه ۳۲ جهان از نظر میزان صادرات قرار گرفت. در سال ۱۸۹۹ “جان هی” وزیر امور خارجه آمریکا در زمان رئیس جمهور “ویلیام مک کینلی”یک سیاست درهای باز برای چین و برای همه کشورها پیشنهاد کرد که بعداً آن را “توجه به درهای باز” نامید.

به توجه به مطالب ارائه شده در مورد اصلاحات اقتصادی چین، می توان خاطر نشان کرد که روند اصلاحات با ترکیبی از تلاش های دولت مرکزی و انگیزه و تمایل طبیعی مردم چین برای تغییر و واحدهای سطح پایین دولت برای بهبود اقتصادی صورت گرفته است. در سال ۲۰۱۰ ، چین تا حد زیادی به خودکفایی (۹۷ درصد) در مواد غذایی (از جمله مواد غذایی فرآوری شده) رسیده است. از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۸، وزارت آموزش و پرورش حامی برنامه های همکاری با مؤسسات آموزشی خارجی برای بهبود آموزش در چین بود.در همین زمان، به دانشگاهها، آزادی دعوت از دانشمندان خارجی برای سخنرانی داده شد. نهادهای چین از جمله دفتر مطبوعاتی شورای دولتی چین با برگزاری نشست های مطبوعاتی به دو زبان چینی و انگلیسی ضمن تشریح تازه ترین پیشرفت در رویدادها، به پرسش های خبرنگاران پاسخ می دادند. دولت با تلاش و برنامه ریزی منطقی و حساب شده بتدریج همه این مشکلات را برطرف نمود. خوشبختانه برای دولت چین، آنها دیگر نیازی به پاسخگویی به حجم زیادی از تقاضای ارزی را ندارند؛ بسیاری از مردم، ارزش یوآن را به ارزش اعلامی دولت پذیرفته و به همین دلیل، معاملات میان یکدیگر را نیز بر پایه نرخ اعلامی دولت انجام میدهند.

در این بیانیه آمده است: اصلاحاتی نیز در خدمات مراقبت از کودک، مرخصی زایمان و بیمه تولد کودک انجام خواهد شد. این سخنرانی به طرز هوشمندانهای از تفکرات شخص مائو زدونگ برای عبور از مائویسم استفاده کرد و آغازگر دهههای متمادی اصلاحاتی در چین شد که این کشور را به نقطهای که اکنون در آن قرار دارد، یعنی دومین اقتصاد بزرگ دنیا، رساند. اصلاحات در شرکت ها: اصلاحات در شرکت ها،یکی دیگر از سیاست های اصلاحاتی بود.کنگره مردم چین در سپتامبر ۱۹۸۰ عناصر اصلاحاتی را برای شرکت های دولتی اتخاذ کرد؛ این سیاست،به بنگاه های دولتی استقلال بیشتری می دهد و رقابت در بازار را گسترش می دهد. مؤلفه سوم، فروش محصولات به خارج از کشور از طریق شرکت های صادر کننده خصوصی بود. دانشجویان مجاز به رفتن به خارج از کشور برای تحصیل بودند. در عوض، آنها هم در داخل تایوان و هم در خارج از کشور واکنشهای منفی ایجاد کردهاند.

دیدگاهتان را بنویسید